Wat zijn muziekkaartjes precies?
Een muziekkaartje is een speelkaart met twee kanten:
Voorkant: een QR-code. Iemand scant die met zijn telefoon en het nummer speelt af.
Achterkant: de titel, de artiest en het releasejaar.
Tijdens het spel scan je een kaart, luister je het fragment en raad je in welk jaar het nummer uitkwam. Zit je goed, dan mag de kaart in je tijdlijn. Wie als eerste tien kaarten op de juiste volgorde heeft liggen, wint.
Meer wil je niet nodig hebben. Geen app, geen bord, geen fiches.
Wat je nodig hebt
Voordat je begint:
Een Spotify-account (gratis werkt ook) om je playlist samen te stellen
Een QR-codegenerator
Een programma om de kaartjes op te maken: Canva, Word of Google Docs
Een printer, papier of dun karton en een schaar of snijmachine
Ongeveer drie tot vier uur, als je zelf 100 kaartjes maakt
Dat laatste punt is geen grap, en veel handleidingen laten het weg. Hieronder zie je waarom.
Stap 1: stel je playlist samen
Dit is de belangrijkste stap van allemaal. Een technisch perfect kaartspel met de verkeerde nummers is een saaie avond.
Werk met een vuistregel: elk nummer moet door minstens de helft van de groep herkend kunnen worden. Klinkt streng, maar het is precies het verschil tussen een spel waarbij iedereen meebrult en een spel waarbij mensen elkaar aankijken.
Praktisch betekent dat:
Verdeel over decennia. Speel je met drie generaties? Zorg dat elk decennium van de jaren '70 tot nu is vertegenwoordigd. Anders wint opa alles, of juist niemand.
Kies de bekendste nummers van een artiest, niet je persoonlijke favoriet van hun derde album.
Meng nummers die ver uit elkaar liggen in tijd. Als je playlist voor 80% uit de jaren '90 bestaat, wordt het jaartal raden een gok tussen 1993 en 1996 — en dat is frustrerend in plaats van leuk.
Voeg persoonlijke nummers toe. Het liedje van jullie eerste vakantie, de meezinger die op elk verjaardagsfeest voorbijkomt. Die kaarten leveren de leukste momenten op.
Zet alles in één Spotify-playlist en zet die op openbaar. Anders kun je er straks geen links uit halen.
Stap 2: haal de links uit Spotify op
Voor elk nummer heb je een aparte link nodig.
Klik in Spotify met je rechtermuisknop op een nummer, ga naar Delen en kies Nummerlink kopiëren. Plak die in een spreadsheet, samen met de titel, de artiest en het jaar. Dat overzicht heb je bij het opmaken hard nodig.
Let op: het releasejaar in Spotify is niet altijd het oorspronkelijke jaar. Remasters en verzamelalbums krijgen vaak de datum van de heruitgave. Een nummer uit 1975 dat in Spotify als 2011 staat, levert ruzie op aan tafel. Controleer twijfelgevallen even bij een andere bron.
Stap 3: maak de QR-codes
Plak elke link in een QR-codegenerator en download de code als afbeelding. Er zijn twee dingen waar je op moet letten.
Gebruik een statische QR-code, geen dynamische. Dynamische codes lopen via de server van de aanbieder en kunnen verlopen of achter een betaalmuur verdwijnen. Je kaartjes zijn dan waardeloos. Een statische code bevat de link zelf en werkt altijd.
Test er één voordat je er honderd maakt. Print één kaartje, scan het met de camera van je telefoon en kijk of het nummer echt opent.
Dit is ook de stap waar het echt tijd kost. Honderd nummers betekent honderd keer kopiëren, plakken, genereren, downloaden en hernoemen. Reken op anderhalf tot twee uur.
Stap 4: ontwerp de kaartjes
Kies eerst een formaat. Twee formaten werken goed:
Speelkaartformaat (63 × 88 mm): voelt vertrouwd, past goed in de hand. Er passen negen kaarten op een A4.
Vierkant (65 × 65 mm): compacter en makkelijker te snijden. Er passen twaalf kaarten op een A4.
Maak in Canva of Word een raster met die afmetingen. Op de voorkant komt alleen de QR-code, groot en met witruimte eromheen — een code die tot aan de rand loopt, scant slechter. Op de achterkant zet je titel, artiest en jaartal.
Het belangrijkste ontwerpdetail: de achterkanten moeten gespiegeld staan ten opzichte van de voorkanten. Doe je dat niet, dan hoort na dubbelzijdig printen kaart 1 bij het verkeerde nummer. Dit is de fout die de meeste mensen één keer maken en daarna nooit meer.
Stap 5: printen en snijden
Papier: gewoon printerpapier werkt, maar je ziet de achterkant er doorheen schemeren — bij een spel waarin het jaartal geheim moet blijven is dat een probleem. Vanaf 160 grams karton speelt het een stuk prettiger.
Printinstelling: dubbelzijdig, "omslaan langs de lange zijde", en zet schalen uit. Staat je printer op "passend maken", dan klopt je raster niet meer.
Snijden: een snijmachine bespaart je een uur ten opzichte van een schaar en levert rechte randen op.
Alternatief zonder dubbelzijdig printen: print voor- en achterkant naast elkaar en vouw de kaart dubbel. Iets dikker resultaat, maar geen uitlijnproblemen.
De snelle route: laat de kaartjes voor je maken
Zelf muziekkaartjes maken is goed te doen, maar wees eerlijk over de rekensom. Voor 100 kaarten ben je al snel drie tot vier uur bezig met links kopiëren, codes genereren, opmaken, testen en snijden en dan moet het dubbelzijdig printen nog goed gaan.
Daarom bestaat HitMaestro. Je deelt de link van je Spotify-playlist, en binnen vijf minuten ligt de complete PDF in je mailbox: alle QR-codes gegenereerd, de achterkanten correct gespiegeld, klaar om te printen. Tot 200 kaartjes voor €12,50, één keer betalen en zo vaak printen als je wilt.
