Muziekkaartjes printen: formaat, papier en instellingen

Welk papier?

Dit is de beslissing die het meest uitmaakt voor hoe het spel voelt, en de enige waar het echt fout kan gaan.

Op gewoon printerpapier van 80 grams werkt het wel, maar schemert het jaartal door. Bij een spel waarin dat geheim moet blijven is dat een probleem.

Vanaf 160 grams ligt de ondergrens voor prettig spelen. Niet doorschijnend meer, al buigt de kaart nog wel.

Op 250 grams voelt het als een echt kaartspel. Wat mij betreft de beste balans tussen prijs en resultaat.

Tussen 300 en 350 grams krijg je een stevige, duurzame kaart, maar niet elke thuisprinter trekt dat erdoorheen. Controleer voordat je zwaar karton koopt wat je printer aankan. In de handleiding staat het maximale papiergewicht. Zit je erboven, dan loop je kans op vastlopers of vlekkerige inkt.

Kies mat, geen glans. Glanzend papier geeft reflecties, en die maken het scannen onder een lamp of buiten in de zon lastiger. En kies wit boven gebroken wit, want meer contrast betekent betere scanbaarheid.

De printerinstellingen

Hier gaat het het vaakst mis. Loop deze lijst af.

Zet schalen uit. Kies Werkelijke grootte of 100 procent, niet Passend maken. Staat je printer op passend maken, dan krimpt je hele raster een paar procent en sluiten voorkant en achterkant niet meer op elkaar aan.

Kies bij dubbelzijdig printen voor omslaan langs de lange zijde. Kies je per ongeluk de korte zijde, dan staan al je achterkanten ondersteboven.

Print op de hoogste kwaliteit. Codes zijn gevoelig voor inktspreiding. Op conceptkwaliteit lopen de blokjes in elkaar en scant een deel van je kaarten niet meer.

Laat kleurbeheer op standaard staan. Laat je printerdriver niet automatisch contrast of kleur verbeteren, want dat kan de zwartwaarde van je codes verzachten.

Stel de papiersoort in op het gewicht dat je gebruikt. Print je op 250 grams terwijl de printer op normaal papier staat, dan krijg je een te natte afdruk die uitloopt.

Dubbelzijdig of vouwen?

Er zijn twee manieren, en allebei werken ze prima.

Dubbelzijdig printen geeft het strakste resultaat: één laag papier, echte speelkaartdikte, geen lijm. Voorwaarde is een duplexprinter, of het geduld om handmatig om te draaien. Let wel op dat de achterkanten in gespiegelde volgorde moeten staan ten opzichte van de voorkanten, anders hoort kaart 1 straks bij het verkeerde nummer. Hoe je dat spiegelen precies instelt, staat uitgelegd in het stappenplan voor Canva.

Vouwen is de methode waarbij niets mis kan gaan. Voorkant en achterkant staan naast elkaar op één vel, je print enkelzijdig, knipt de kaart uit, vouwt over de middenlijn en plakt dicht. Werkt op elke printer, kent geen uitlijnproblemen, en levert meteen een dubbele dikte op. Daardoor mag je papier lichter zijn.

Twijfel je? Vouwen. Je bent iets langer bezig met knippen, maar je loopt geen kans op een stapel van honderd kaarten waarvan de achterkanten niet kloppen.

Print altijd eerst één testvel

Eén vel, negen of twaalf kaarten, op gewoon papier. Controleer daarop vier dingen.

Sluiten voorkant en achterkant precies op elkaar aan? Scant de code met de camera van je telefoon, en opent het juiste nummer? Is de tekst leesbaar op ware grootte? En valt er niets weg aan de randen?

Vijf minuten werk die je een uur en een stapel verspild karton bespaart.

Snijden

Met een snijmachine ben je voor honderd kaarten ongeveer twintig minuten bezig. Snijd hele rijen tegelijk: eerst alle horizontale lijnen door het hele vel, dan alle verticale. Zo blijven de kaarten precies even groot.

Met een schaar reken je op een uur. Werk met snijlijnen in het ontwerp en knip net binnen de lijn in plaats van erop, dan zie je geen zwarte randjes.

Bij een printshop kost snijden vaak maar een paar euro bovenop de printkosten, en dan zijn ze machinaal recht. Bij honderd kaarten is dat het overwegen waard.

Kleine finishing touch: haal een nagelvijl of fijn schuurpapier langs de hoeken. Ronde hoeken schuiven prettiger en scheuren minder snel in.

Hoeveel kaarten heb je nodig?

Met twee tot vier spelers red je het met zestig tot tachtig kaarten. Bij vijf tot acht spelers wil je er honderd tot honderdvijftig. Speel je met een grote groep of wil je een lange avond doorspelen, ga dan richting honderdvijftig tot tweehonderd.

Iedereen bouwt een eigen tijdlijn, dus hoe groter de groep, hoe sneller de stapel op is. Te weinig kaarten is vervelender dan te veel. Hoe het spel precies verloopt lees je bij hoe het werkt.

Bewaren

Een elastiek werkt, maar snijdt na een paar maanden in de bovenste kaarten. Beter is een leeg kaartendoosje, een klein blikje of een zakje met rits. Kost niets en je stapel ziet er over een jaar nog uit als nieuw.

En dan het grootste voordeel van een digitaal spel: bewaar de PDF. Raakt er een kaart kwijt, dan print je hem gewoon opnieuw. Dat kan met een doos uit de winkel niet.

Klaar om te printen?

Bij HitMaestro kies je bij het bestellen zelf of je de vouwversie of de dubbelzijdige versie wilt. De PDF is printklaar, de achterkanten staan al correct gespiegeld en je krijgt hem binnen vijf minuten in je mailbox.

Bekijk een voorbeeldkaartje of maak je eigen muziekspel.